ΘΑΥΜΑΤΑ και ΣΗΜΑΔΙΑ 2, Το κουτί των Πρώτων Βοηθειών.

ΠΗΓΗ! http://tamenoblog2.blogspot.gr/2016/07/blog-post_4.html

ΘΑΥΜΑΤΑ και ΣΗΜΑΔΙΑ 2

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Το κουτί των Πρώτων Βοηθειών.

Νόμιζες...!

Να, πού ότι ΥΠΗΡΞΕ, δε χάνεται!

Πηγή

***

Το κουτί των Πρώτων Βοηθειών

Το κουτί των Πρώτων Βοηθειών.
Το κουτί των πρώτων βοηθειών που πρέπει να έχουμε στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, στις διακοπές κλπ , πρέπει να περιλαμβάνει :

ΕΡΓΑΛΕΙΑ.
1 ψαλίδι (όχι αυτό που χρησιμοποιούμε για την κοπτική-ραπτική !).
2 ζευγάρια γαντιών μιας χρήσης.
1 λαβίδα ή ένα μεγάλο τσιμπηδάκι.
1 θερμόμετρο.
5-6 παραμάνες ασφαλείας.
1 μαχαίρι μυτερό.

ΑΝΤΙΣΗΠΤΙΚΑ
1 φιάλη καθαρό (λευκό) οινόπνευμα.
1 φιάλη Betadine (250 ml).
1 φιάλη οξυζενέ.

ΕΠΙΔΕΣΜΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
5-6 πακέτα μεσαίων και μεγάλων γαντιών.
1 πακέτο βαμβάκι.
Λευκοπλάστη.
Ελαστικοί επίδεσμοι (και μεγάλου μεγέθους).
Αυτοκόλλητα patch για μικροτραύματα (Hansaplast).
Μεγάλοι τριγωνικοί επίδεσμοι (για κατάγματα).
Μερικά πλαστικά κυπελλάκια.

ΚΡΕΜΕΣ
1 σωληνάριο απλής κορτιζονούχου κρέμας ( καλύτερα να περιέχει και αντιβιοτικό, π.χ Betnovate w neomycine ).
1 σωληνάριο αντιισταμινικής κρέμας ή γέλης (gel) , όπως Fenistil gel.
1 σωληνάριο βαζελίνης.
1 σωληνάριο τοπικού αναισθητικού σε κρέμα ή γέλη (Xylocaine).

ΣΙΡΟΠΙΑ
1 φιάλη Kaopectate ( χρήσιμο στις διάρροιες ).

ΚΟΛΛΥΡΙΑ
1 φιαλίδιο κολλυρίου με αντισηπτικό , όπως Septobore coll.

XAΠIA.
1 κουτί DEPON.
1 κουτί με αντιόξινα (π.χ Tums, Aludrox κλπ). 1 κουτί με αντιεμετικά όπως Vomex σε capsules για την πρόληψη της ναυτίας στα ταξίδια.

01 7793777:
Κέντρο Δηλητηριάσεων.


ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ
Αντιβιοτικά για να βρίσκονται: Η λήψη αντιβιοτικών γίνεται μόνο μετά από ιατρική εξέταση.
Ασπιρίνη: Καλύτερα να μη χορηγούμε ασπιρίνη για τους πονοκεφάλους όταν δε γνωρίζουμε την αιτία τους. Στους πόνους της περιόδου η ασπιρίνη μπορεί να αυξήσει την αιμορραγία κλπ.
Ηρεμιστικά , αγχολυτικά κλπ.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ
Ενέσιμη κορτιζόνηΑΝ εμείς ή κάποιος στην οικογένειά μας είναι αλλεργικός (με τις απαραίτητες σύριγγες. Προσοχή! Χρειάζεται κάποια εκπαίδευση αν πρέπει να κάνουμε κάποια ένεση).

ΓΕΝΙΚΑ
Το κουτί να είναι σε ασφαλές σημείο και μακριά από τα παιδιά.
Να ελέγχουμε περιοδικά τα φάρμακα μήπως έχουν λήξει.
Να αντικαθιστούμε ότι έλλειμα έχουμε.
O τύπος του κουτιού εξαρτάται από το προσωπικό μας γούστο , τις ανάγκες μας (π.χ. ειδικό κουτί για αυτούς που κάνουν θαλάσσια sports) κλπ.
Προτείνεται το first aid kit που βολεύει τον καθένα μας.

Η πηγή μου ήταν το google.

πηγή

ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ, Η νύχτα των βεγγαλικών, Γιώτα Σπανού - Στρατή

ΠΗΓΗ!! https://astoriani.blogspot.gr/2016/07/blog-post.html

ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ

ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ KΑΡΔΙΑΣ...

3 Ιουλ 2016

Η νύχτα των βεγγαλικών

( φωτο-σύνθεση Υιώτας. 3 Ιουλίου, 2016. Παραμονή 

240ής Επετείου Αμερικανικής Ανεξαρτησίας)

Η Νύχτα των βεγγαλικών

(3 Ιουλίου, 2016)

Κρατήστε λαμπερή τη νύχτα των βεγγαλικών. 

Για πάντα.

Όταν εξατμιστούν οι πολύχρωμες, φωτεινές αστραπές, 

όταν καταλαγιάσουν τα μεθυσμένα αστέρια,

όταν σωθούν οι προσωρινές εξώκοσμες εικόνες… 

όταν καθησυχάσουν τα παθιασμένα επιφωνήματα,

και τα βλέφαρα πάψουν να φτεροκοπούν σαν τρομαγμένες πεταλούδες, 

όταν το στέρνο ξεφουσκώσει από την προσωρινή ενθουσιώδη επίτευξη,

τα μάτια των παιδιών 

πάλι θα θολώσουν από τις αναθυμιάσεις 

των ανεύθυνων μέσων εξόντωσης…

Η Αδιαφορία θα πνίξει τις ανάσες τους.

Η Αποξένωση θα κυριαρχήσει στην σύντομη ζωή τους. 

Θα ακολουθήσουν δάκρυα της απώλειας. 

Θα εθιστούν σε καπνούς εγκεκριμένους, 

σε ήχους θανατερούς, σε δάκρυα 

και κραυγές οδύνης.

Τώρα,

ο Κίνδυνος δεν μπαίνει από το μισάνοιχτο παράθυρο. 

Δεν καραδοκεί να επιτεθεί στο σκοτάδι. 

Δεν χρειάζεται έλεγχο, ούτε άδεια «εξασκήσεως επαγγέλματος» …

Τον συναντάς με θράσος κι αυτοπεποίθηση στο προαύλιο του κήπου σου, 

στον εσωτερικό διάδρομο του σπιτιού σου, 

στην καρδιά του διαμερίσματός σου… 

Η εξώπορτα; άσπαστη!

Η δική σου αυτοπεποίθηση, θρύψαλα.

Μα τα παιδιά; 

Ποιος νοιάζεται για τα παιδιά;

Οι έχοντες, νομίζουν ότι τα έχουν ασφαλή. Οι μη, τα στέλνουν με μια ευχή να γυρίσουν σώα στο σπίτι! 

Κι ο Κίνδυνος, καραδοκεί! 

Με όλες τις μάσκες που φοράει. 

Με όλες τις γνωστές παραγράφους για μια νομική «εξιλέωση»…

Τα παιδιά; 

τα ευαίσθητα, που τα …ξέρουν όλα; 

που θα θέλουν όλα; 

που εμπιστεύονται τα «μούβις» που τους διδάσκουν ότι 

η βία είναι ένα ανώδυνο δίωρο, 

ότι η βόμβα είναι «ψεύτικη, ψεύτικος κι ο κρότος…»,

ο δε, Θάνατος, 

είναι μέρος της ιστορίας του έργου…;!

Ο φυσικός πόνος; 

Η αλλοφροσύνη; 

Τα αίματα; 

Ότι 

Είναι αληθοφανή, για χάρη του έργου;…!

Τα παιδιά,

αυτές οι εύπλαστες τρυφερές ψυχές, 

αυτές οι καρδιές που δεν επιθυμούν παρά μια σύντομη ιστορία αγάπης… 

ένα τραπέζι στρωμένο με καλούδια, 

ένα δωμάτιο γεμάτο καινούρια παιγνίδια…

ένα σύντομο, ζωντανό παραμύθι...,

Για αυτά τα παιδιά μιλάω… 

με το άπηχτο μυαλό.

Για τον βρόμικο κόσμο που ζουν. 

Κι για εμάς, που τον γνωρίζουμε, μα 

δεν τον διορθώνουμε…

Κρατήστε την νύχτα των βεγγαλικών, 

για πάντα.

Κρατήστε το φευγαλέο όνειρο όσο μακρύτερα γίνεται.

Για να ξενερώσουν τα παιδιά.

Κρατήστε την Ελπίδα από το χέρι 

κι ας είναι γεμάτη αγκάθια, 

με κρυφή την προσευχή…

Γκρεμίστε τα τερατόμορφα νέα είδωλα.

Αρχίστε από τα γύρω σας.

Ο Κίνδυνος δεν είναι μακριά. Είναι και για σας.

Μα εδώ,

Για τα ΠΑΙΔΙΑ λέω!

Μετά από το πρώτο βήμα, έρχεται και το δεύτερο… και το τρίτο…

ΕΜΕΙΣ κάνουμε το πρώτο βήμα!

Για το συμβόλαιο της Ζωής…

3 Ιουλίου, 2016

*********     ************     ***************

           (...μια ακόμη φωτο-σύνθεσή μου. 

               Παραμονή, 3 Ιουλίου, 2016, 

           για την 

                      Ημέρα της 240ής Αμερικανικής                                         Ανεξαρτησίας)

Φίλες και Φίλοι μου, Αγαπημένοι,

Καλό σας Μήνα!

Πάντα με την αγάπη,

Υιώτα

Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά... Μαρία Νικολάου

ΠΗΓΗ!!! https://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr

ΠΗΓΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ!  https://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/2016/07/blog-post.html

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

Θυμάμαι τα καλοκαίρια...

Στο άλλο μου blog ξεκίνησα νέο δρώμενο. Όλο το καλοκαίρι θα γράψουμε τις ιστορίες του καλοκαιριού. Θυμήθηκα μια ανάρτηση που έκανα πριν τέσσερα χρόνια ακριβώς. Αν θες και συ να μοιραστείς μαζί μας καλοκαιρινές ιστορίες, ποιήματα, πεζά, φωτογραφικές συλλογές ή ότι άλλο θες, ετοίμασε μια ανάρτηση και άφησε σχόλιο εδώ.

Θυμάμαι τα καλοκαίρια στο χωριό. Ανυπομονούσαμε να τελειώσουν τα σχολεία. Να μας φύγει αυτό το βάρος. Για να ξεχυθούμε στην παραλία.

Θυμάμαι το πρώτο πράγμα που κάναμε με τον αδελφό μου το πρωί όταν ξυπνούσαμε ήταν να φορέσουμε τα μαγιό μας. Και περνούσαμε όλο το πρωί στην παραλία. Μέχρι να έρθει ο μπαμπάς να μας μαζέψει επιτέλους, για να φάμε το μεσημέρι.

Περιμέναμε τους φίλους μας από την Αθήνα να έρθουν. Είχαμε τόσα να πούμε. Θυμάμαι τις απογευματινές μας βόλτες, τα σουβλάκια στο χέρι, τα ψημένα καλαμπόκια, τα παγωτά που μετρούσαμε. Θυμάμαι τις παρέες στην αλάνα δίπλα στο σπίτι. Μας έπαιρνε το βράδυ, ξεχνιόμασταν στο παιχνίδι και στα χάχανα.

Μετά ήρθε η εφηβεία. Μεγαλώσαμε. Οι βόλτες έγιναν βραδινές. Θυμάμαι τη μαμά να μας περιμένει με το ρολόι. Το θερινό σινεμά, που πλέον δεν λειτουργεί. Τους πρώτους καφέδες, τις πρώτες μας μπύρες. Και τα πρώτα μας μεθύσια. Κάπως έτσι ήρθαν και οι πρώτοι καλοκαιρινοί έρωτες. Που έφευγαν το Σεπτέμβρη και γυρνούσαν την επόμενη χρονιά αλλαγμένοι και διαφορετικοί.

Μετά φύγαμε φοιτητές και ερχόμασταν με λιγότερη όρεξη για τις καλοκαιρινές διακοπές. Πως από εκεί που μένεις μόνος, ξαφνικά θα πρέπει ξανά να ζήσεις με τους γονείς; Θυμάμαι τα ξενύχτια, τα τηλέφωνα στους φίλους από την σχολή, τις σκέψεις σε κάποιον έρωτα που έμενε πίσω. Την ανυπομονησία για τον χειμώνα που θα ερχόταν, τις φοιτητικές τρέλες που εξιστορούσαμε ο ένας τον άλλον.

Και μετά όλα άλλαξαν. Αρχίσαμε να δουλεύουμε, οι σχέσεις γίνανε πιο περίπλοκες, οι φίλοι λιγόστεψαν. Δεν μπορούσαμε πλέον να πηγαίνουμε στο χωριό παρά μόνο λίγες μέρες. Οι καλοκαιρινοί φίλοι δεν ξαναήρθαν, χάσαμε επαφές. Οι ευθύνες μεγάλωσαν και μας βαραίνουν ώρες ώρες. Έχει βέβαια την γοητεία του και αυτό. Πιο συνειδητοποιημένοι στις επιλογές, πιο κοντά στους γονείς πλέον, πιο σίγουροι, πιο σταθεροί.

Το χωριό όμως παρέμεινε μια διέξοδος, ένα καταφύγιο ξενοιασιάς, σαν ένα διακόπτη που σβήνει, έστω για προσωρινά, τις κακές σκέψεις. Ένα καλάθι όμορφων αναμνήσεων που μας κάνει να νιώθουμε γεμάτοι. Ένα βάλσαμο για την κούραση που κουβαλάμε όλοι.